Ζουν ανάμεσα μας και… βασιλεύουν

από Χρήστος Κώνστας

Η δικτατορία της μειοψηφίας καταγράφεται ως μια από τις σημαντικότερες και ίσως καταστροφικότερες παθογένειες της ελληνικής δημοκρατίας. Όχι τόσο για την αλλοίωση του πολιτεύματος. Όσο κυρίως για την αλλοίωση της συνείδησης του πολίτη.

Από τα πρώτα του βήματα αντιλαμβάνεται οτι ζει σε έναν κόσμο γεμάτο αντιφάσεις.Πρέπει να φοράμε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο αλλά δε βαριέσαι εδώ δίπλα θα πεταχτώ.Οφείλουμε να μην πετάμε απορρίμματα αλλά δεν θα καταστραφεί και ο κόσμος με το δικό μου χαρτάκι που το πέταξα στο δρόμο γιατί …ποιος ψάχνει τώρα κάδο απορριμμάτων. Σέβομαι τη σειρά προτεραιότητας αλλά αν βρω την άκρη , ε δεν πειράζει και να βρεθώ πρώτος γιατί πάντα υπάρχει και ένα επείγον θέμα..πιο επείγον δηλαδή από όλους τους άλλους που σέβονται και περιμένουν.

Η ίδια δικτατορία της μειοψηφίας καθορίζει μέχρι και τους χώρους στάθμευσης. Δημόσιος ο δρόμος για όλους αλλά όχι μπροστά από το σπίτι μου. Εκεί δηλαδή που θα βρεις μια καρέκλα για να διασφαλίζει ότι όλα μπορεί να είναι δημόσια αλλά όχι το συγκεκριμένο τμήμα. Σε έναν δρόμο με 200 οικογένειες, θα βρείτε 5 με 10 καρέκλες. Αυτή η μειοψηφία καθορίζει και το ποιος θα παρκάρει ,που. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με το κάπνισμα. Παρά την βελτίωση, εξακολουθεί η μειοψηφία να καθορίζει το που θα κάτσεις για να απολαύσεις τον καφέ ή το φαγητό σου.Εκεί δηλαδή που θα προσπαθείς να αποφύγεις τον καπνό.

Ποιος αλήθεια περίμενε ότι θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα και σε οτι αφορά τη συμπεριφορά μας γύρω από ζητήματα που σχετίζονται με τη δημόσια υγεία. Και εδώ η δικτατορία της μειοψηφίας καθορίζει εαν θα αυξηθούν ή όχι οι πιθανότητες να νοσήσουμε. Είναι αυτοί οι λίγοι που κουνάνε το δάχτυλο για ότι στραβό γίνεται –και γίνονται πολλά- γύρω από τη διαχείριση της επιδημιολογικής κρίσης αλλά αρνούνται να κάνουν χρήση της μάσκας.Θέτουν σε κίνδυνο μαζί με τον εαυτό τους και τους συνανθρώπους τους χωρίς να ενδιαφέρονται, χωρίς να τους αφορά.Πιθανότατα είναι οι ίδιοι που θα συναντήσει κανείς να πρωταγωνιστούν και σε όλα τα παραπάνω “σκηνικά” που περιγράφουν αυτή την κοινωνική δικτατορία της οποίας ηγούνται οι κατά τόπους μειοψηφίες.

Είναι εντυπωσιακό πως η συντριπτική πλειοψηφία καταφέρνει να ¨πνίγεται¨ στις ιαχές της μειοψηφίας.Η δύναμη της έκφρασης της είναι αντιστρόφως ανάλογη της αριθμητικής της υπεροχής. Ίσως γιατί πάντα περίμενε κάποιον άλλο να αντιδράσει για λογαριασμό της. Ίσως γιατί η πλειοψηφία διακρίνεται από παθητικότητα , την ώρα που η μειοψηφία για να επικρατήσει χαρακτηρίζεται από υπέρμετρη ενεργητικότητα.

Σημασία έχει το αποτέλεσμα.Και αυτό δεν αλλάζει. Επιτρέπουμε να μας θέτουν σε κίνδυνο γιατί τους επιτρέπουμε να ζουν ανάμεσά μας χωρίς να πληρώνουν το τίμημα των επιλογών τους.Κοινωνικά,Πολιτικά,Ποινικά.Όσο νιώθουν ατιμώρητοι, τόσο αποθρασύνονται. Το χειρότερο όμως είναι οτι εκμαυλίζουν μέρος της πλειοψηφίας. Κάπως έτσι η μειοψηφία ισχυροποιείται και αριθμητικά. Έτοιμη να “καταπιεί” την πλειοψηφία και μαζί της οτι υγιές παραμένει σε αυτή τη χώρα.

0 σχόλιο
0

Σχετικές αναρτήσεις

Αφήστε ένα σχόλιο