Τα πάντα στη ζωή μας είναι πολιτική

από Χρήστος Κώνστας

Πίστευα και πιστεύω ότι οποιεσδήποτε επιλογές κάνουμε στη ζωή μας είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι συνδέονται με την πολιτική, είτε με τη στενή είτε με την ευρεία έννοια. Από τον τρόπο που παράγουμε στην εργασία μας και τη διαχείριση που κάνουμε στον οικογενειακό μας προυπολογισμό μέχρι τον τρόπο που επιλέγουμε να κινηθούμε σε δημόσιο χώρο εκδηλώνοντας συμπεριφορές και την ψήφο μας στις κάλπες, όλα είναι πολιτική. Μάλιστα ο Αριστοτέλης είχε φροντίσει από νωρίς να το καταστήσει σαφές λέγοντας οτι ¨Ο άνθρωπος είναι ον φύσει κοινωνικό και πολιτικό. Αυτός που μπορεί να ζήσει μακριά απ’ τις ανθρώπινες κοινωνίες είναι είτε θηρίο είτε θεός¨.

Υπό αυτό το πρίσμα απαντήσεις σε μια ελεύθερη συζήτηση όπως ¨δεν έχω θέση-άποψη γιατί δεν είμαι πολιτικός¨, είναι εντελώς αβάσιμες. Συνήθως προκύπτουν όταν ο συνομιλητής αρνείται να πάρει την ευθύνη ως πολίτης και να εκφραστεί, είτε από φόβο είτε από ενοχή, είτε ακόμη και από άγνοια. Στη τρίτη μάλιστα εκδοχή μοιραία συμπεριλαμβάνονται και οι δυο πρώτες.Ένοχες σκέψεις γιατί όφειλε ως ενεργός πολίτης να ασχολείται και επομένως να γνωρίζει έστω και στοιχειωδώς τι συμβαίνει γύρω του.Φόβος ακριβώς ως αποτέλεσμα άγνοιας. Όμως ποιος εν τέλει είναι ή θα όφειλε να είναι ο στόχος της παραγωγής πολιτικής σε όλα τα επίπεδα; Ποιος είναι δηλαδή ο στόχος της πολιτικής τέχνης και επιστήμης και ποιο είναι το κορυφαίο όλων των αγαθών που μπορεί κάποιος να πετύχει με τις πράξεις του;Και σε αυτό το ερώτημα η Αριστοτελική προσέγγιση έχει βοηθήσει ώστε να δοθεί η απάντηση. Είναι η “ευδαιμονία”, δηλαδή η κατάκτηση της καλής ζωής .Της ζωής που αξίζει σε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως προέλευσης-φυλετικής,εθνικής, κοινωνικής και επαγγελματικής-.

Το πρόβλημα στις μέρες μας είναι οτι η παραγωγή πολιτικής τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο, σε πολλές περιπτώσεις επιβραδύνει-αν όχι καταστέλλει- τη δυνατότητα να δημιουργηθούν συνθήκες καλής ζωής για το σύνολο των πολιτών.Σε αυτές τις πολιτικές οφείλουν οι ενεργοί πολίτες να παίρνουν θέση, να αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο και να συμμετέχουν σε όποιες διαδικασίες κρίνουν οτι μέσα από αυτές μπορούν να αναστρέψουν την κατάσταση. Και αυτό στις δημοκρατίες πρωτίστως εκφράζεται μέσα από το εκλέγειν και το εκλέγεσθαι.Ωστόσο ακόμη και εκείνοι που δεν θέλουν ή δεν θεωρούν εαυτούς ικανούς για το εκλέγεσθαι η έννοια του ενεργού άρα και υπεύθυνου πολίτη δεν μπορεί να περιορίζεται στην εξάντληση του δικαιώματος του κάθε τέσσερα χρόνια.

0 σχόλιο
0

Αφήστε ένα σχόλιο